Jean Van Hamme

Largo Winch?

‘Ik zou vooral zijn leeftijd willen hebben’-
Jean Van Hamme

Op de vraag wie van zijn twee actuele helden Jean Van Hamme zelf zou willen zijn, Largo Winch of XIII – niet toevallig twee van de meest begerenswaardige hunken uit de stripwereld – antwoordde Van Hamme heel laconiek: ‘Ik geef zeker de voorkeur aan Largo Winch. Die heeft tenminste zijn verstand niet verloren. Hij heeft wel wat problemen met zijn kapitaal, maar ik verkies Largo Winch. Ik zou vooral zijn leeftijd willen hebben.’

‘Van Hamme kan Largo helemaal niet zijn’ – Philippe Francq

Tekenaar Philippe Francq ziet het concreter. Van Hamme kan Largo helemaal niet zijn, want volgens Philippe Francq is hij zelf Largo. ‘Ik oefen alle bewegingen van Largo, maar ook van bijvoorbeeld Simon voor de spiegel. Je kunt dus gerust zeggen dat ik Largo bén. Fysiek zijn er best gelijkenissen tussen ons. Hoe Largo er precies moest uitzien, dat is een echte zoektocht geweest. Largo is in feite ontstaan als een mix van twee Amerikaanse acteurs, Patrick Shwayze en Kurt Russell.

Largo

Largo

 

Wie is Jean Van Hamme dan wel?

Het antwoord wordt ons gegeven door Christian Denayer: Wayne Shelton, dat is Jean Van Hamme.’ Denayer is niet alleen tekenaar van reeksen als Alain Chevallier en De Brokkenmakers, hij tekent ook de reeks Wayne Shelton. Jean Van Hamme startte de reeks, maar na twee albums gaf hij de fakkel door aan Thierry Cailleteau. Bij album negen nam hij opnieuw de scenario’s voor zijn rekening.

Christian Denayer: ‘Als Shelton praat, hoor ik de stem van Jean. Jean heeft een deel van zijn karakter en persoonlijkheid in dat personage gelegd. Hij heeft een soort wrange humor die je leert appreciëren als je zijn manier van grappen maken doorhebt. Achter de kille en ironische kant van Shelton schuilt een heel menselijk iemand.’

Van Hamme lijkt dus volgens Denayer op Wayne Shelton, het gelijknamige hoofdpersonage van de serie. En om zijn argument extra kracht bij te zetten voegt Denayer eraan toe: ‘Het personage was in de scenario’s van Cailleteau te clean geworden. Wayne Shelton had het wat gemene maar boeiende karakter verloren dat Jean hem in de eerste twee albums had gegeven. Shelton nam toen een opdracht aan omdat hij van adrenaline houdt en vooral omdat hij geld nodig had. De opdracht moest goed betaald zijn en het liefst ook nog aartsmoeilijk. Meer en meer is het personage geëvolueerd naar iemand die geen financiële zorgen meer had. Als een vriend hem vroeg hem te helpen om iemand uit Sahel te redden, deed hij dat zomaar gratis. Zo verloor het personage een beetje van zijn  identiteit. Het eerste wat Jean Van Hamme gedaan heeft, is hem dat trekje omkoopbaarheid teruggegeven.’

Er moet iets van waarheid in de typeringen van zijn collega’s schuilen, want het is niet voor niets dat Van Hamme nog maar voor twee van zijn helden scenario’s schrijft: Largo Winch, de man die hij wou zijn, en Wayne Shelton, de man die hij is.


Bronnen: ActuaBD, Brabant Strip,www.bdXIII.com, Ballon Media magazine

Willy Linthout

10 vragen aan Willy Linthout


We vuurden tien snelle vragen af op enkele van onze striptekenaars. Zo leren we ze beter kennen. Vandaag trakteren we jullie graag op een gezellig gesprek met Willy Linthout, de geestelijke vader van de Urbanus strips!

Met welke schrijver of schrijfster zou je willen dineren?
Met Merho, die heeft namelijk een heel dure smaak. Die gaat naar de beste (en dus vaak ook de duurste restaurants). Als de uitgeverij dan de rekening betaalt, is het helemaal in orde!

Het gekste boek dat je ooit kocht?
Dat was een misdruk van Jan Kordaat die ik kocht voor één frank toen ik een jaar of twaalf was… De pagina’s binnenin waren helemaal wit. Ik heb toen maar mijn eigen verhaal getekend in dat boek.

Jouw schrijfplaats?
Ik heb net een fietshok gebouwd met een klein bureeltje aan. Er hangt een grote klok en er staat een keukenkast. En voor de rest is er heel veel licht en ik heb uitzicht op mijn tuin. Zalig!
Het mooiste personage volgens jou?
Madam Pheip van Nero. Maar dan wel de versie van Jan Bosschaert. Hij heeft die een keer geschilderd in lingerie. Dat schilderij hangt hier boven mijn computer.

Een boek dat je zelf had willen schrijven?
Het gele teken. Dan was ik meteen financieel binnen en hoefde ik de rest van mijn leven niks meer te doen.

De vreemdste plek waar je ooit een handtekening hebt gezet?
In de toiletten van het Hilton hotel in Antwerpen. We hadden daar een feest wegens de uitgave van onze vijftigste Urbanusstrip. Ik zat op het toilet, grote boodschap. Een mevrouw kwam de mannentoiletten binnengeslopen en duwde de nieuwe Urbanusstrip onder de deur van het toilet: of ik het wou signeren…. Mevrouw Vonck, ik heb altijd geweten dat jij het was!

De openingszin die je het beste bijbleef?
‘Er was eens’ is in elk geval de domste openingszin aller tijden. NATUURLIJK was er eens iets…. Als er niets was had de auteur ook niets te vertellen!
En de beste slotzin?
Elk verhaal heeft een einde, maar een worstje heeft er twee!” (Marc Sleen in een Nero-album)

Welke niet-schrijver zou ooit een boek moeten schrijven en wat zou de titel moeten zijn?
Jef Meert. Mijn eerste uitgever zou een geniaal auteur geweest zijn. De titel? ‘Jef en de vrouwen’… Iets in die aard…

Je kan één overleden schrijver terug tot leven wekken. Wie kies je?
Willy Vandersteen! Al was het maar om hem te kunnen vragen wat hij van AMORAS denkt.

 

Suske en Wiske vieren hun 70ste verjaardag!

Suske en Wiske worden 70 jaar en dat mag gevierd worden!

Naar aanleiding van deze speciale gebeurtenis maakten we een tijdslijn op met de belangrijkste gebeurtenissen uit de reeks. Binnenkort kan je al je favoriete albums van Suske en Wiske, J.ROM en Amoras terugvinden bij Yieha, dé place to be voor al je digitaal leesplezier!

Tijdslijn Suske en Wiske

Tijdslijn Suske en Wiske