Le nouveau Rik Ringers est arrivé!

In 2010 overleed Tibet, één van de grootmeesters van de Europese strip. De sympathieke Fransman die zo vergroeid was met België, liet twee artistieke weeskinderen na: Chick Bill en Rik Ringers. Scenarist André-Paul Duchâteau had nog wel scenario’s in zijn schuif liggen, maar toch bleef het 5 jaar stil rond beide helden. Tot nu.

Rik Ringers is terug. En hoe! Scenarist Zidrou en tekenaar Simon Van Liemt werden gevraagd om een Rik Ringers-album te maken. Het resultaat R.I.P., Rik! en smaakt naar meer.

Daarom een gesprek met de man die Rik Ringers een nieuws leven gaf: Zidrou, pseudoniem van Benoît Drousie.

Benoît, hoe heb je Rik Ringers leren kennen? Las je zijn avonturen als jonge knaap? Zidrou: Natuurlijk. Ik volgde Rik Ringers in het weekblad Kuifje vanaf de jaren ‘70.

Wat is jouw favoriete Rik Ringers-album? Als kind vond ik Alias Rik Ringers geweldig, want ik had het album gekocht met mijn eigen centen. Daarna behoorde Het monster van Zwartlo tot mijn favorieten. Als adolescent ging mijn voorkeur naar Grafschrift voor Rik Ringers, zeer origineel. En nu ik zelf ouder ben dan mijn helden, bewaar ik een zwak voor De man die ongeluk bracht, want het is het enige album waarin Rik Ringers bijna een vriend heeft. Ik weet namelijk niet of het je al opgevallen is, maar Rik heeft geen mannelijke vrienden.

Heb je een favoriet personage? De Porsche Carrera. Want het is een gele!

Heb je Tibet zelf gekend? Hoe zou je de man typeren? Hij was zeer toegankelijk voor debuterende auteurs, heel vriendelijk. Tibet had wel vrienden. Eigenlijk pikte hij gewoon de vrienden van Rik Ringers in.

Hoe is deze strip eigenlijk tot stand gekomen? Ben jij met het idee naar de uitgever gestapt? De uitgever zelf vroeg me of ik eens een album kon maken voor een nieuwe serie waarbij diverse auteurs een verhaal rond de figuur van Rik Ringers zouden bedenken R.I.P., Rik! was het resultaat.

Hoe verliep de samenwerking met tekenaar Simon Van Liemt? Had je al eerder met hem samengewerkt? Ik kende Simon nauwelijks, of beter: ik heb hem leren kennen tijdens onze samenwerking. Hij is zo veeleisend dat het me soms verbaasde. Ik beschouw het bezig zijn met strips, zelf nog altijd als een spelletje.

Je hebt gekozen om de strip in de jaren ‘60 te laten afspelen. Waarom deze keuze? Ik heb gekozen voor de periode waarin Rik Ringers zijn blauwe trui inruilt voor een rode trui. Ik vond dat veelbetekenend, zelfs een beetje freudiaans…

Waarom geen Rik Ringers schrijven die zich in 2015 afspeelt? Ik werd dus door de uitgeverij gevraagd om een album te schrijven in die nieuwe serie. Het was daarom logisch dat ik in het verleden van Rik Ringers zou duiken. Al snel had ik beslist om de eerste slechterik in de serie opnieuw aan bod te laten komen… en die booswicht was Kameleon. Bovendien had De schaduw van Kameleon, een van de beste scenario’s van de serie, een enorme indruk op mij gelaten als kind.

Wat trekt jou zo aan in de figuur Kameleon?   Zijn naam, het logo dat Tibet voor hem had bedacht. En vooral: ik heb hem met de paplepel ingekregen, dat tekent zelfs de meeste geharde mens. Kameleon is een andere incarnatie van de verhouding tot de vader, die in heel de serie blijft terugkomen.

Is R.I.P., Rik! een one shot? Of het begin van een serie? Wat? Hoe? Een one-shot? Ik ben nu volop bezig om het scenario voor een tweede verhaal af te werken. En ik heb ideeën voor nog minstens vijf andere albums.

Bron: Ballon Media

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s