legendre8664

10 vragen aan Marc Legendre

We vuren tien snelle vragen af op enkele van onze striptekenaars. Vandaag is het de beurt aan Marc Legendre, tekenaar van de bekende reeksen Amoras en De rode ridder.

Met welke schrijver of schrijfster zou je willen dineren?

Mijn bewondering en verlegenheid zullen een etentje met iemand die ik niet persoonlijk ken, zowel voor m’n gast als voor mezelf, waarschijnlijk vergallen.

Liever zou ik er bij toeval naast zitten en gewoon kunnen luisteren.

Het gekste boek dat je ooit kocht?

‘Rubrique-à-brac’ (tome 4) van Marcel Gotlib. Absolute waanzin met een uitroepteken.

Jouw schrijfplaats?

Gelukkig kan ik overal werken, maar de beste schrijfplaats was in de kuip van de Windbreker, de zeilboot waarmee we ooit op wereldreis vertrokken.

Het mooiste personage volgens jou?

Onmogelijk voor iemand die niet in lijstjes denkt.

Als ik er een moet noemen, dan misschien een van de eerste:  Jan Wandelaar uit Hollands Glorie (Jan de Hartog) die lang in m’n romantische en dromerige jongenskop is blijven zitten.

Een boek dat je zelf had willen schrijven?

Het is oké dat anderen de boeken maken die ik zelf geweldig vind.

‘De Bijbel’ had ik wel graag geschreven, voor de royalties.

De vreemdste plek waar je ooit een handtekening hebt gezet?

Op de Malediven, onder water.

De openingszin die je het beste bijbleef?

‘De leraar liep de twaalf meter van zijn kamer naar de lift in verwondering.’ (De verwondering, Hugo Claus)

En de beste slotzin?

‘Seigneur! Que l’une de vos vagues arrache de ce mât ma carcasse de chien, et la jette sur ces rochers, entre la pierre et la carène, afin que soit payée la mort de mon bateau.’ (‘Vagabond des mers du sud’, Bernard Moitessier.)

Welke niet-schrijver zou ooit een boek moeten schrijven en wat zou de titel moeten zijn?

Mijn moeder zou een boek moeten schrijven, maar die wil niet.

Dan maar het levensverhaal van El Gris, onze kater, door hemzelf op papier gezet.

Het werkje zou, typisch voor hem, waarschijnlijk niet te lang zijn en gewoon El Gris als titel dragen.

Je kan één overleden schrijver terug tot leven wekken. Wie kies je?

William Shakespeare, maar daarmee doe ik veel anderen onrecht.

Met welke schrijver of schrijfster zou je willen dineren?

Mijn bewondering en verlegenheid zullen een etentje met iemand die ik niet persoonlijk ken, zowel voor m’n gast als voor mezelf, waarschijnlijk vergallen.

Liever zou ik er bij toeval naast zitten en gewoon kunnen luisteren.

Het gekste boek dat je ooit kocht?

‘Rubrique-à-brac’ (tome 4) van Marcel Gotlib. Absolute waanzin met een uitroepteken.

Jouw schrijfplaats?

Gelukkig kan ik overal werken, maar de beste schrijfplaats was in de kuip van de Windbreker, de zeilboot waarmee we ooit op wereldreis vertrokken.

Het mooiste personage volgens jou?

Onmogelijk voor iemand die niet in lijstjes denkt.

Als ik er een moet noemen, dan misschien een van de eerste:  Jan Wandelaar uit Hollands Glorie (Jan de Hartog) die lang in m’n romantische en dromerige jongenskop is blijven zitten.

Een boek dat je zelf had willen schrijven?

Het is oké dat anderen de boeken maken die ik zelf geweldig vind.

‘De Bijbel’ had ik wel graag geschreven, voor de royalties.

De vreemdste plek waar je ooit een handtekening hebt gezet?

Op de Malediven, onder water.

De openingszin die je het beste bijbleef?

‘De leraar liep de twaalf meter van zijn kamer naar de lift in verwondering.’ (De verwondering, Hugo Claus)

En de beste slotzin?

‘Seigneur! Que l’une de vos vagues arrache de ce mât ma carcasse de chien, et la jette sur ces rochers, entre la pierre et la carène, afin que soit payée la mort de mon bateau.’ (‘Vagabond des mers du sud’, Bernard Moitessier.)

Welke niet-schrijver zou ooit een boek moeten schrijven en wat zou de titel moeten zijn?

Mijn moeder zou een boek moeten schrijven, maar die wil niet.

Dan maar het levensverhaal van El Gris, onze kater, door hemzelf op papier gezet.

Het werkje zou, typisch voor hem, waarschijnlijk niet te lang zijn en gewoon El Gris als titel dragen.

Je kan één overleden schrijver terug tot leven wekken. Wie kies je?

William Shakespeare, maar daarmee doe ik veel anderen onrecht.

RikRingers

Le nouveau Rik Ringers est arrivé!

In 2010 overleed Tibet, één van de grootmeesters van de Europese strip. De sympathieke Fransman die zo vergroeid was met België, liet twee artistieke weeskinderen na: Chick Bill en Rik Ringers. Scenarist André-Paul Duchâteau had nog wel scenario’s in zijn schuif liggen, maar toch bleef het 5 jaar stil rond beide helden. Tot nu.

Rik Ringers is terug. En hoe! Scenarist Zidrou en tekenaar Simon Van Liemt werden gevraagd om een Rik Ringers-album te maken. Het resultaat R.I.P., Rik! en smaakt naar meer.

Daarom een gesprek met de man die Rik Ringers een nieuws leven gaf: Zidrou, pseudoniem van Benoît Drousie.

Benoît, hoe heb je Rik Ringers leren kennen? Las je zijn avonturen als jonge knaap? Zidrou: Natuurlijk. Ik volgde Rik Ringers in het weekblad Kuifje vanaf de jaren ‘70.

Wat is jouw favoriete Rik Ringers-album? Als kind vond ik Alias Rik Ringers geweldig, want ik had het album gekocht met mijn eigen centen. Daarna behoorde Het monster van Zwartlo tot mijn favorieten. Als adolescent ging mijn voorkeur naar Grafschrift voor Rik Ringers, zeer origineel. En nu ik zelf ouder ben dan mijn helden, bewaar ik een zwak voor De man die ongeluk bracht, want het is het enige album waarin Rik Ringers bijna een vriend heeft. Ik weet namelijk niet of het je al opgevallen is, maar Rik heeft geen mannelijke vrienden.

Heb je een favoriet personage? De Porsche Carrera. Want het is een gele!

Heb je Tibet zelf gekend? Hoe zou je de man typeren? Hij was zeer toegankelijk voor debuterende auteurs, heel vriendelijk. Tibet had wel vrienden. Eigenlijk pikte hij gewoon de vrienden van Rik Ringers in.

Hoe is deze strip eigenlijk tot stand gekomen? Ben jij met het idee naar de uitgever gestapt? De uitgever zelf vroeg me of ik eens een album kon maken voor een nieuwe serie waarbij diverse auteurs een verhaal rond de figuur van Rik Ringers zouden bedenken R.I.P., Rik! was het resultaat.

Hoe verliep de samenwerking met tekenaar Simon Van Liemt? Had je al eerder met hem samengewerkt? Ik kende Simon nauwelijks, of beter: ik heb hem leren kennen tijdens onze samenwerking. Hij is zo veeleisend dat het me soms verbaasde. Ik beschouw het bezig zijn met strips, zelf nog altijd als een spelletje.

Je hebt gekozen om de strip in de jaren ‘60 te laten afspelen. Waarom deze keuze? Ik heb gekozen voor de periode waarin Rik Ringers zijn blauwe trui inruilt voor een rode trui. Ik vond dat veelbetekenend, zelfs een beetje freudiaans…

Waarom geen Rik Ringers schrijven die zich in 2015 afspeelt? Ik werd dus door de uitgeverij gevraagd om een album te schrijven in die nieuwe serie. Het was daarom logisch dat ik in het verleden van Rik Ringers zou duiken. Al snel had ik beslist om de eerste slechterik in de serie opnieuw aan bod te laten komen… en die booswicht was Kameleon. Bovendien had De schaduw van Kameleon, een van de beste scenario’s van de serie, een enorme indruk op mij gelaten als kind.

Wat trekt jou zo aan in de figuur Kameleon?   Zijn naam, het logo dat Tibet voor hem had bedacht. En vooral: ik heb hem met de paplepel ingekregen, dat tekent zelfs de meeste geharde mens. Kameleon is een andere incarnatie van de verhouding tot de vader, die in heel de serie blijft terugkomen.

Is R.I.P., Rik! een one shot? Of het begin van een serie? Wat? Hoe? Een one-shot? Ik ben nu volop bezig om het scenario voor een tweede verhaal af te werken. En ik heb ideeën voor nog minstens vijf andere albums.

Bron: Ballon Media

Merho, schrijver,  interview, De Kiekeboes

10 vragen aan Merho

We vuren tien snelle vragen af op enkele van onze auteurs. Vandaag is het de beurt aan Merho, de geestelijke vader van De Kiekeboes.

Met welke schrijver of schrijfster zou je willen dineren?

Ik had heel graag gedineerd met Hergé of Charles Schulz. De man van Kuifje en de man van de Peanuts.

Wat is het gekste boek dat je ooit gekocht heb?

Het is een zeer bizar boek dat gaat om een motel uit de twintigste eeuw, dat een ruine geworden is. In latere tijd vinden archeologen dat terug, maar ze interpreteren alles verkeerd. Bv van een skelet op bed in een hotelkamer denken ze dat een altaar is waarop iemand geofferd wordt. En het wordt nog gekker: van de WC-bril denken ze dat het een soort magische collier was dat ze moesten omhangen. In de museumshop daar kan je zo’n toiletbrillen kopen. De titel van het boek is….

Waar schrijf je? Schrijven en tekenen doe ik thuis in mijn studio. En ik heb ook een schrijfplek aan zee, waar ik in alle rust aan scenario’s kan werken.

Wat is het mooiste personage dat je kent?

Adhemar van Marc Sleen vond ik een mooi personage, maar dan vooral in de beginperiode toen hij nog in luiers rondliep.

Welk boek had je zelf willen schrijven? Famous Death van Ben Elton

Wat is de vreemdste plaats waar je ooit je handtekening hebt gezet? In het toilet op de Boekenbeurs. Geen vreemde gedachten krijgen, het waren de albums voor de toilet juffrouw.

Wat is de beste openingszin van welk boek? De beste openingszin vind ik van een cabaretier, namelijk Theo Maassen : Mijn moeder is veel te vroeg gestorven, ik ben nu eenmaal geen ochtendmens.

Wat is de beste laatste zin van welk boek? De Kapelleskbaan van Louis Paul Boon: enzovoort enzovoort enzovoort

Welke niet-schrijver zou ooit een boek moeten schrijven en wat zou de titel moeten zijn?

Mijn vrouw en het zou een kookboek zijn ‘Koken voor een striptekenaar’.

Welke dode schrijver zou je terug tot leven willen wekken?

Willem Ellschot, samen met Willy Vandersteen. Waarom? De schoonzoon van Willy Vandersteen vertelde me ooit dat in de jaren ’60 als Vandersteen een nacht gestapt had, hij af en toe Willem Ellschot eens tegenkwam en hem dan naar huis bracht. En in de gesprekken in de auto, die had ik wel eens willen horen.

Bron: Standaard Uitgeverij